1901 – 1996

Some people are known for their bickering, but Kotana Bavu Beary, affectionately called Tante Bawaka, was different. He was mischievous yet endearing, known for his fierce personality combined with a kind heart. His playful nature won the hearts of those around him.

Kotana Bavu Beary and his brothers were quick to intervene if there was any injustice or wrongdoing in the Ulaibettu Sale area near Gurupura. If he agreed to help, it was never a simple yes or no. His approach often involved playful tricks, which some might see as mischief but were his way of correcting others and ensuring justice. This playful nature earned him the nickname Tante Bawaka. His brothers, Chayabba (Chaibaka), Hasanabba (Hasanaka), Sulaiman, Abdul Rahiman (Jakaka), and Hussainabba, were also known as the “Tante Bawaka brothers,” ready to help and stand united.

Standing tall at 6.3 feet and always dressed in white, Kotana Bavu Beary was born in 1901 to Mamu Beary and Fatima, also known as Papamma Poodada, from Ulaibettu Sale. Agriculture was the family’s primary occupation, and Kotana Bavu Beary was a significant cultivator. Even at 85, he was actively involved in farming, a testament to his dedication.

Details about Kotana Bavu Beary’s schooling are unclear, but it’s believed he was educated by his relative Sulaiman Master. He received religious education in Ponnani, where he also learned to play the daf and later taught it to many as an Ustad.

The brothers were also known for their singing abilities. Despite being a prominent agriculturist, Kotana Bavu Beary mingled warmly with the common people and stood against any form of injustice. He had a vast collection of proverbs and often used them to make others laugh, adding to his charm.

When problems arose, Kotana Bavu Beary tried to solve them through negotiation. He ensured justice for the deprived, earning a good name for his Nyaya Panchayat. Known for his high-spirited renditions of ‘Kai Kottu songs’, sabina, and male pat, he sang at weddings, munji, and other events. In those days, marriage processions often traveled 5-6 km through paddy fields. People eagerly awaited the Tante Bawaka brothers’ singing more than the bride’s arrival. When the groom entered the bride’s house, their songs would last at least an hour, with everyone, including the groom, waiting for them to finish. No one dared to interrupt, not even the groom, who would wait to place the garland on the bride.

Despite his simplicity, Kotana Bavu Beary was a great cultivator, fostering harmony between Hindus and Muslims. His strong hands and unique style of eating fresh water porridge were notable.

Kotana Bavu Beary was also a philanthropist, generously donating money and food to the needy. He helped many girls with marriage and house-building expenses.

Before and after independence, Tante Bawaka and his brothers maintained a strong business presence. During British rule, many cases were registered against him. He served as president of the Juma Masjid in Sale, overseeing the largest Jamaat in the area, which included Gurpura, Permanki, Nirumarga, Tarigudde, Vamanjur, and Kettikal. Known for their fairness, Kotana Bavu Beary and the Guthu family often resolved disputes together in the Nyaya Panchayat, ensuring justice in their community.

Kotana Bavu Beary’s family home in Ulaibettu Sale faced significant challenges, including partial submersion during the 1923 flood. Despite such hardships, the family continued their agricultural pursuits with determination.

His first wife, Khadija, bore him five children: Befatumma, Muhammad, Rukia, Zainabu, and Aisha. Muhammad and Zainabu have since passed away. After Khadija’s death, he married Bipathumma from Kundankui, Kasaragod, with whom he had two children, Muneer and Jameela.

Living to the age of nearly 95, Kotana Bavu Beary passed away on March 13, 1996. Despite his long illness before his death, his popularity and the respect he commanded were evident as people from Gurupura, Uddabettu, Sale, and surrounding villages visited him daily to check on his health.

ತಂಟೆ ಬಾವಾಕ ಎಂಬ ಕೊಠಾಣ ಬಾವು ಬ್ಯಾರಿ!

ತಂಟೆ-ತಕರಾರು ಮಾಡುವುದು ಕೆಲವರ ದುರ್ಗುಣ. ಆದರೆ ತಂಟೆ ಬಾವಾಕ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಕೊಠಾಣ ಬಾವು ಬ್ಯಾರಿ ಅವರದ್ದು ದುರ್ಗುಣ ಅಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ತುಂಟತನ. ಸದಾ ತಿಳಿಹಾಸ್ಯ, ನಗುವಿನ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಆಪ್ತ ವಲಯದ ಹೃದಯ ಗೆದ್ದ ಶಕ್ತಿವಂತ. ಅಂತಃಕರಣವುಳ್ಳ ಧೀಮಂತ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಹೊಂದಿದ್ದವರು.

ಗುರುಪುರ ಸಮೀಪದ ಉಳಾಯಿಬೆಟ್ಟು ಸಾಲೆ ಪರಿಸರದ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಯಾರಿಗಾದರು ಅನ್ಯಾಯ, ಅಕ್ರಮವಾದರೆ ತಕ್ಷಣ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸಿ ವಸ್ತುಸ್ಥಿತಿ ಮನದಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳುವುದು ಕೊಠಾಣ ಬಾವು ಬ್ಯಾರಿ ಮತ್ತವರ ಸಹೋದರರ ಸ್ವಭಾವವಾಗಿತ್ತು. ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿದರೆ ಸೈ, ಇಲ್ಲ ಅಂದರೆ ತನ್ನ ಯುಕ್ತಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವುದು ತಂಟೆ ಬಾವಾಕರ ಸ್ವಭಾವ. ಆ ಯುಕ್ತಿಯು ಕೆಲವರಿಗೆ ತಂಟೆಯಾಗಿ ಕಾಣುವುದುಂಟು. ಆದರೆ ಅದು ಯಾವತ್ತೂ ಕೂಡ ತಂಟೆಯಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಸರಿದಾರಿಗೆ ಬಾರದವರನ್ನು ದಂಡಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೂ ಅದಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗಂತ ತಂಟೆ ಅವರ ಪ್ರಧಾನ ಅಸ್ತ್ರವಲ್ಲ, ತುಂಟತನವೇ ಅವರ ಬದುಕಿನ ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು. ಆದಾಗ್ಯೂ ಕೊಠಾಣ ಬಾವು ಬ್ಯಾರಿಗೆ ತಂಟೆ ಬಾವಾಕ ಎಂಬ ಅನ್ವರ್ಥನಾಮ ಲಭಿಸಿತ್ತು. ಕೇವಲ ಕೊಠಾಣ ಬಾವು ಬ್ಯಾರಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಅವರ ಐದು ಮಂದಿ ಸಹೋದರರಾದ ಚಾಯಬ್ಬ (ಚಾಯಬಾಕ), ಹಸನಬ್ಬ (ಹಸನಾಕ), ಸುಲೈಮಾನ್, ಅಬ್ದುಲ್ ರಹಿಮಾನ್ (ಜಾಕಕ), ಹುಸೈನಬ್ಬ ಅವರನ್ನು “ತಂಟೆ ಬಾವಾಕ ಸಹೋದರರು’ ಎಂದೇ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕೊಠಾಣ ಬಾವು ಬ್ಯಾರಿಯ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಸಹೋದರರು ಒಟ್ಟಾದರೆ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೂ ಬದ್ಧ-ತಂಟೆಗೂ ಸಿದ್ಧ ಎಂಬಂತಿದ್ದರು. ಸುಮಾರು 6.3 ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಆಜಾನುಬಾಹು ಮತ್ತು ಸದಾ ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ವಸ್ತ್ರಧಾರಿಯಾಗಿದ್ದ ಕೊಠಾಣ ಬಾವು ಬ್ಯಾರಿಗೆ ಮುಂಡಾಸು ಕಡ್ಡಾಯ ಎಂಬಂತಿತ್ತು. ಗುರುಪುರ ಸಮೀಪದ ಉಳಾಯಿಬೆಟ್ಟು ಸಾಲೆ ಎಂಬಲ್ಲಿನ ಕೊಠಾಣ ಮನೆತನದ ಮಾಮು ಬ್ಯಾರಿ ಮತ್ತು ಫಾತಿಮಾ ದಂಪತಿಯ ಪುತ್ರನಾಗಿ 1901ರಲ್ಲಿ ಬಾವು ಬ್ಯಾರಿ ಜನಿಸಿದರು. ಮಾಮು ಬ್ಯಾರಿಯ ತಂದೆಯ ಹೆಸರು ಕೂಡ ಬಾವು ಬ್ಯಾರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅಜ್ಜನ ಹೆಸರನ್ನೇ ಮೊಮ್ಮಗನಿಗೆ ಇಡಲಾಗಿತ್ತು. ಬಾವು ಬ್ಯಾರಿಯ ತಾಯಿ ಫಾತಿಮಾ ಅವರನ್ನು ಕೂಡ ಪಾಪಮ್ಮ, ಪೂದಾದ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಕೊಠಾಣ ಬಾವು ಬ್ಯಾರಿಯ ಹಿರಿಯರ ಮೂಲ ಕಸುಬು ಕೃಷಿಯಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಕೊಠಾಣ ಬಾವು ಬ್ಯಾರಿ ಕೂಡ ದೊಡ್ಡ ಸಾಗುವಾಳಿದಾರರಾಗಿದ್ದರು. ಮನೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಸದಸ್ಯರೂ ಬೇಸಾಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೊಠಾಣ ಬಾವು ಬ್ಯಾರಿಗೂ ಕೃಷಿ ರಕ್ತಗತವಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ತನ್ನ 85ರ ಹರೆಯದಲ್ಲೂ ಸ್ವತಃ ತಾನೇ ಕೋಣಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಉಳುಮೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ಕುಟುಂಬಸ್ಥರು ನೆನಪಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಕೊಠಾಣ ಬಾವು ಬ್ಯಾರಿ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದರೂ ಎಷ್ಟನೇ ತರಗತಿ ಕಲಿತಿದ್ದರು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಮಾಹಿತಿ ಕುಟುಂಬಸ್ಥರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ತನ್ನ ಸಂಬಂಧಿ ಸುಲೈಮಾನ್ ಮಾಸ್ಟರ್ ಅವರಿಂದ ಶಿಕ್ಷಣ ಕಲಿತಿದ್ದರು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಪೊನ್ನಾಣಿಗೆ ತೆರಳಿ ಧಾರ್ಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನೂ ಅವರು ಪಡೆದಿದ್ದರು. ದಫ್ ಬಾರಿಸುವುದನ್ನು ಕಲಿತಿದ್ದರಲ್ಲದೆ, ಉಸ್ತಾದ್ ಆಗಿ ಹಲವರಿಗೆ ದಫ್ ಕಲಿಸಿದ್ದರು ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ.
ಕೊಠಾಣ ಬಾವು ಬ್ಯಾರಿ ಸಹಿತ ಸಹೋದರರು ಕೂಡ ಉತ್ತಮ ಹಾಡುಗಾರರಾಗಿದ್ದರು. ಬಹುದೊಡ್ಡ ಕೃಷಿಕರಾಗಿದ್ದರೂ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಜೊತೆ ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಬೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಯಾರಿಗೂ ಅನ್ಯಾಯವಾಗಲು ಬಿಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಗಾದೆಗಳ ಭಂಡಾರವನ್ನೇ ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಸಮಯ ಸಂದರ್ಭ ನೋಡಿ ಗಾದೆ ಉದುರಿಸಿ ಜನರನ್ನು ನಗೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಎದ್ದೇಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ.

ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾದಾಗ ಮಾತುಕತೆಯ ಮೂಲಕ ಬಗೆಹರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಯಾರಿಗೂ ಅನ್ಯಾಯವಾಗದಂತೆ ವಂಚಿತರಿಗೆ ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಾಗಾಗಿ ಅವರ ನ್ಯಾಯ ಪಂಚಾಯತಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಹೆಸರು ಕೂಡ ಇತ್ತು. ಮದುವೆ, ಮುಂಜಿ ಮತ್ತಿತರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಕೈ ಕೊಟ್ಟು ಹಾಡುಗಳನ್ನು, ಸಬೀನಾ, ಮಾಲೆ ಪಾಟ್‌ಗಳನ್ನು ಏರು ಧ್ವನಿಯಲ್ಲೇ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮದುವೆಯ ದಿಬ್ಬಣವು 5-6 ಕಿ.ಮೀ.ವರೆಗೆ ಗದ್ದೆಹುಣಿಯಲ್ಲೇ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮದುಮಗನಿಗಿಂತಲೂ ತಂಟೆ ಬಾವಾಕ ಸಹೋದರರ ಕೈಕೊಟ್ಟು ಹಾಡು ಕೇಳಲು, ನೋಡಲು ಜನರು ಗದ್ದೆಹುಣಿ ಬಳಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. ವಧುವಿನ ಮನೆಗೆ ತೆರಳಿದ ಮದುಮಗ ಚಪ್ಪರ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೊಡನೆ ತಂಟೆ ಬಾವಾಕ ಸಹೋದರರ ಕೈಕೊಟ್ಟು ಹಾಡು, ಸಬೀನಾ ಪಾಟ್ ಆರಂಭವಾದರೆ ಕನಿಷ್ಠ 1 ಗಂಟೆಯವರೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮದುಮಗ ಸಹಿತ ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಹಾಡು ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ಕಾದು ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದರು. “ಒಮ್ಮೆ ನಿಮ್ಮ ಹಾಡು ನಿಲ್ಲಿಸಿ” ಎಂದು ಹೇಳುವ ಧೈರ್ಯ ಯಾರಿಗೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ತಂಟೆ ಬಾವಾಕ ಸಹೋದರರ ಹಾಡು ನಿಲ್ಲದೆ ಮದುಮಗ ಕೂಡ ಮದುಮಗಳ ಕೊರಳಿಗೆ ಹಾರ ಹಾಕಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತಲೂ ಇರಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ.
ತಂಟೆ ಬಾವಾಕ ದೊಡ್ಡ ಸಾಗುವಳಿದಾರರಾಗಿದ್ದರೂ ಸರಳ ಜೀವಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಹಿಂದೂ ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಂ ಸೌಹಾರ್ದದ ಕೊಂಡಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ಎರಡೂ ಕೈಗಳು ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿತ್ತು. ಎಳನೀರಿನ ಗಂಜಿಗೆ ಅವಲಕ್ಕಿ ಹಾಕಿ ಅವರು ತಿನ್ನುವ ಶೈಲಿಯನ್ನು ನೋಡುವುದೇ ಕೌತುಕವಾಗಿತ್ತು.
ಕೊಠಾಣ ಬಾವು ಬ್ಯಾರಿ ಪರೋಪಕಾರಿಯೂ ಆಗಿದ್ದರು. ಅರ್ಹರಿಗೆ ಉದಾರವಾಗಿ ಹಣ ಮತ್ತು ಆಹಾರ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅನೇಕ ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳ ಮದುವೆಗೆ, ಮನೆ ಕಟ್ಟಲು ಧನ ಸಹಾಯ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಆ ಬಳಿಕವೂ ಅಂದರೆ 1960ರವರೆಗೆ ತಂಟೆ ಬಾವಾಕ ಮತ್ತು ಸಹೋದರರ ಕಾರುಬಾರು ಜೋರಿತ್ತು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಡಳಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಕೇಸುಗಳು ಅವರ ಮೇಲೆ ದಾಖಲಾಗಿತ್ತು. ಕೊಠಾಣ ಬಾವು ಬ್ಯಾರಿ ಸಾಲೆ ಜುಮಾ ಮಸೀದಿಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷರೂ ಆಗಿದ್ದರು. ಅ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಾಲೆ ಜಮಾಅತ್‌ಗೆ ಗುರುಪುರ, ಪೆರ್ಮಂಕಿ, ನೀರುಮಾರ್ಗ, ತಾರಿಗುಡ್ಡೆ, ವಾಮಂಜೂರು, ಕೆತ್ತಿಕಲ್‌ಲ್ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಸೇರಿತ್ತು. ಅಲ್ಲದೆ ದೊಡ್ಡ ಜಮಾಅತ್ ಎಂಬ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಜನರಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯವಾದಾಗ ಗುತ್ತು ಮನೆತನವೊಂದಕ್ಕೂ ಸ್ಪರ್ಧೆಯೊಡ್ಡುವ ಎದೆಗಾರಿಕೆ ಹೊಂದಿದ್ದರು ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ.ಸಾಲೆಯ ರಾಮಣ್ಣ ಪಟೇಲ್ ಎಂಬವರ ಜೊತೆ ಆತ್ಮೀಯ ಒಡನಾಟವಿತ್ತು. ಹಾಗೇ ಇಬ್ಬರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ನ್ಯಾಯ ಪಂಚಾಯತಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಉಳಾಯಿಬೆಟ್ಟು ಸಾಲೆ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಕೊಠಾಣ ಬಾವು ಬ್ಯಾರಿ ಅವರದ್ದೇ ದೊಡ್ಡ ಮನೆಯಾಗಿತ್ತು. 1923ರ ನೆರೆ ಹಾವಳಿಗೆ ಈ ಮನೆ ಭಾಗಶಃ ಮುಳುಗಡೆಯಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಮನೆಯ ಅಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಶೇಖರಣೆ ಮಾಡಿಟ್ಟಿದ್ದ ಅಕ್ಕಿ ಮುಡಿ, ಜಂಗದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಸೌತೆಕಾಯಿ ಮತ್ತಿತರ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳು ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರ ಕುಟುಂಬಸ್ಥರು ನೆನಪಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಕೊಠಾಣ ಬಾವು ಬ್ಯಾರಿಯ ಮೊದಲ ಪತ್ನಿ ಖದೀಜಾರಿಗೆ ಬೀಫಾತುಮ್ಮ, ಮುಹಮ್ಮದ್, ರುಕಿಯಾ, ಜೈನಾಬು, ಆಯಿಶಾ ಹೀಗೆ ಐವರು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರು. ಈ ಪೈಕಿ ಮುಹಮ್ಮದ್ ಮತ್ತು ಜೈನಾಬು ನಿಧನರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಮೊದಲ ಪತ್ನಿ ಖದೀಜಾ ನಿಧನರಾದ ಬಳಿಕ ಕಾಸರಗೋಡಿನ ಕುಂಡಂಕೂಯಿ ಎಂಬಲ್ಲಿನ ಬೀಪಾತುಮ್ಮಾ ಅವರನ್ನು ಮದುವೆಯಾದರು. ಅದರಲ್ಲಿ ಮುನೀರ್ ಮತ್ತು ಜಮೀಲಾ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರು. ಸುಮಾರು 95 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಬದುಕಿದ್ದ ಕೊಠಾಣ ಬಾವು ಬ್ಯಾರಿ 1996ರ ಮಾರ್ಚ್ 13ರಂದು ನಿಧನರಾದರು.
ಇಹಲೋಕ ತ್ಯಜಿಸುವ ಮುನ್ನ ಕೊಠಾಣ ಬಾವು ಬ್ಯಾರಿ ಅನೇಕ ವರ್ಷ ಅನಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೀಡಾಗಿದ್ದರು. ಮನೆಯಲ್ಲೇ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅವರನ್ನು ಕಂಡು ಆರೋಗ್ಯ ವಿಚಾರಿಸಲು ಗುರುಪುರ-ಉದ್ದಬೆಟ್ಟು-ಸಾಲೆ ಪರಿಸರ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಆಸುಪಾಸಿನ ಹಲವು ಗ್ರಾಮಗಳ ಜನರು ದಿನನಿತ್ಯ ಭೇಟಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದುದು ಅವರ ಜನಪ್ರಿಯತೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿತ್ತು.